The Hobbit
از فرهنگنامه آردا
| هابیت | |
|---|---|
 جلد چاپ نخست | |
| عنوان اصلی | The Hobbit |
| نویسنده | جان رونالد روئل تالکین |
| برگرداننده | رضا علیزاده |
| ناشر | George Allen & Unwin (UK) & Houghton Mifflin Co. (USA) |
| تاریخ نشر | ۱۹۳۷ |
| تاریخ نشر فارسی | ۱۳۸۳ |
| ناشر فارسی | روزنه |
| تعداد صفحات | ؟ صفحه |
| شابک | ISBN ۱-۱۳۱-۳۷۱۰۵-۴
|
| سبک | فانتزی |
| زبان | انگلیسی |
| مجموعه | ارباب حلقهها |
| نوع رسانه | کتاب چاپی |
| پیش از | ارباب حلقهها |
داستانی فانتزی با درون مایه افسانههای فولکورلیک جن و پری که به قلم ج.ر.ر. تالکین برای مخاطبان کودک نوشته شدهاست. هابیت برای اولین بار در ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۷ به چاپ رسید و موفقیتی عظیم را در پی داشت.
با وجود آنکه هابیت خود اثری مستقل است، اغلب از آن به عنوان پیش در آمدی بر نوول فانتزی-حماسی ارباب حلقهها یاد میشود.
هابیت که با عنوان «آنجا و بازگشت دوباره» هم شناخته میشود، به شرح ماجرای سفرِ بیلبو بگینزِ هابیت به همراه گروهی دورف و گندالف ساحر در سرزمین میانه، در جستجو و تلاش برای بازپسگیری پادشاهی از دست رفته دورفها و گنج بزرگ آنها که توسط اژدهایی به نام اسماگ تصاحب شده بود، میپردازد.
فهرست مندرجات |
داستان
خطر لو رفتن: هشدار! آنچه در زیر میآید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو بدهد!
بیلبو بگینز در ایوان جلوی خانه خود نشسته بود که جادوگر به نام گندالف از مقابل او گذشت، بیلبو بگینز گفت: «روز خوش» و بحثی میان آن دو بر سر معنی این عبارت در گرفت.
ورود ناخوانده ۱۳ دورف در روز بعد به زندگی آرام بیلبو بگینز، منجر به شروع سفری بزرگ در جستجوی گنج شد. در هنگام عبور از «کوههای مهآلود» گروه جستجوگر در دام گابلینها افتاد و بیلبو بگینز در دالانی عمیق در بن کوه گم شد و به دریاچهای زیرزمینی رسید، و به طور غیر منتظرهای حلقهای از طلا پیدا کرد. در آنجا با موجودی به نام گالوم برخورد کرد و در برای نجات جان خود مجبور شد با او به بازی معما بپردازد، بالاخره با کمک نیروی جادویی حلقه در پنهان کردن صاحب خود موفق به فرار از آن دخمه شد.
بعد از عبوری سخت از جنگ تاریک سیاه بیشه، آنها به تنها کوه و جایگاه اسماگ اژدها رسیدند. اسماگ به دست مردان شهر دیل و بارد کماندار کشته شد، جنگی که برای تصاحب طلای اژدها در شرف وقوع بود با دخالت بیلبو بگینز سر نگرفت و الفها و اورکها و انسانها در نبردی مشترک به دفاع از خود در مقابل گابلینهای مهاجم پرداختند که به «نبرد پنج سپاه» معروف شد و به از میان رفتن گابلینها و اورکها انجامید. در انتها بیلبو بگینز ثروتمند و مشهور به خانه بازگشت.
الحاق هابیت به ارباب حلقهها
خطر لو رفتن: هشدار! آنچه در زیر میآید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو بدهد!
در اولین چاپ کتاب هابیت گالوم در انتهای بازی معما و بعد از شکست خوردن از بیلبو بگینز، حلقه طلای خود را با میل خود و به عنوان جایزه به بیلبو بگینز تحویل میدهد، اما در هنگام نگارش ارباب حلقهها ج.ر.ر. تالکین به این نتیجه رسید که برای ایجاد تلقی جدید از حلقهی یگانهی قدرت و تاثیر مخوف و شیطانی آن بر روی گالوم، در این بخش از داستان احتیاج به تجدید نظر است، او برای اهتراز از این موضوع راههای زیادی را در نوشتن فصل دوم کتاب ارباب حلقهها آزمود، اما در نهایت قانع شد که بعضی از فصول کتاب هابیت احتیاج به بازنگاری دارد.
در مقدمه کتاب ارباب حلقهها ج.ر.ر. تالکین هنرمندانه توضیح میدهد که چگونه بیلبو بگینز در نقل مشهور داستان خود به دروغ وانمود کرده که حلقه توسط گالوم به عنوان هدیه به او داده شده و نشان میدهد که در آن هنگام بیلبو بگینز تحت تاثیر نفوذ حلقه قدرت قرار داشتهاست و به این ترتیب هابیت به ارباب حلقهها میپیوندد.
تناقضات هابیت با ارباب حلقهها
با اینکه بنظر میرسد هابیت به عنوان مقدمهای بر ارباب حلقهها نگارش شدهاست، اما به علت متفاوت بودن گروه سنی مخاطب این اثر در دیدگاه تالکین و با وجود همهی تصحیحهایی که خود تالکین در زمان حیاتش در این دو اثر به منظور هماهنگ کردن آنها انجام داد، همچنان تناقضاتی بین هابیت و بقیهی آثار حماسی تالکین وجود دارد:
۱-در کتاب هابیت، بیلبو بگینز یک ساعت دارد. مثلا نگاه کنید به صفحات ابتدای فصل دوم کتاب هابیت (بره بریانی) که از «گذاشتن یادداشت زیر ساعت روی بخاری توسط گندالف» یا مثلاً «رسیدن یادداشت در ساعت ۱۰ دقیقه به ۱۱ به دست بیلبو بگینز» یاد شدهاست. ساعت به شکل مکانیکی در هیچ کجای دیگر از آثار تالکین دیده نشده. ممکن است با این توضیح که ساعت هدیهای جادویی از طرف صنعتگران دیل بوده، سعی در توجیح موضوع کرد. اما بیلبو بگینز تا آن زمان به دیل نرفته بود، و چنین تلقی از زمان که ساعت را به ۶۰ دقیقه مساوی تقسیم کند در جایی دیگر از رشته افسانه وجود ندارد و چیزی به عنوان ساعت مکانیکی در داستانهای دیگر پذیرفته نیست.
۲-در هابیت ما با چیزی به عنوان «کبریت» روبرو هستیم. مثلا نگاه کنید به فصل ۵ معما در تاریکی، یا انتهای فصل ۶ از چاله به چاه! در هیچ کجای دیگر از این مجموعه داستان با چیزی به عنوان کبریت روبرو نمیشویم.
۳-سه ترول احمقی که در داستان هابیت هستند نامهایی کاملاً انگلیسی دارند، نگاه کنید به فصل دوم هابیت. تام، برت و بیل؛ و ترولی که به «بیل» موسوم است، فامیلی انگلیسی (Huggins) دارد. چنین چیزی در جای دیگر سابقه ندارد و تمامی شخصیتها نامهایی به زبان خاص خودشان دارند. ترولهای هابیت به انگلیسی فصیح و کاملاً عوامانه با اصطلاحهای رایج آن حرف میزنند، در حالیکه در هیچ جای دیگر هیچ ترولی به زبان انگلیسی حرف نمیزند، میشود اینطور گفت که صحبتهای آنها به زبان مشترک است، اما گذشته از این موضوع که ترولها حتی به زبان مشترک هم حرف نمیزدند، در زبان مشترک شیوهی حرف زدن، مانند حرف زدنِ «کوچه بازاری» در زبان انگلیسی نیست.
۴-در هابیت ما با نوعی از جادو روبرو هستیم که در جای دیگر دیده نمیشود. مثلاً دکمههای سردست الماس توک پیر که هدیهی گندالف بودند و خود به خود بسته میشدند. (نگاه کنید به فصل ۱) یا کیف دستی ترول که وقتی بیلبو بگینز به آن دست زد شروع به جیغ زدن کرد (نگاه کنید به فصل دوم). چنین شکلی از جادو که جسمی خاصیتی مثل حرف زدن داشته باشد در نوع نگرش تالکین به دنیای جادو و آثار دیگر او وجود ندارد و فقط در هابیت دیده شدهاست.
۵-در هابیت ما اغلب با الفهایی احمق و بدجنس روبرو هستیم که این موضوع با تعریف تالکین از اولین دسته از فرزندان ایلوواتار که سرشار از خرد و خالی از شرارت هستند متناقض است. الفهایی چنین ابله از نوعی که در هابیت دیده شدند در هیچ کجای دیگر آثار تالکین وجود ندارد.
۶-موجودات بدِ هابیت «گابلینها» هستند، در حالیکه ما بعدها با موجودی به نام «اورک» سرو کار داریم و جایی با گابلین برخورد نمیکنیم. البته خود تالکین در نامهای به این نکته اشاره کرده که برای اختصاصی و اورجینال کردن موجودات ساخته خودش از اورک بجای گابلین استفاده کرده تا خواننده پیش زمینهی ذهنی که از گابلینهای معروف دارد را کنار بگذارد. در هر صورت موجودات استفاده شده در کتاب هابیت همچنان گابلین باقی ماندند و تاریخچهای همانند اورکها برای آنها درست نشد.
۷-گندالف هنگام معرفی خود به «بئورن» خود را پسر عموی راداگاست قهوهای معرفی میکند، در حالیکه جادوگران از مایار هستند که به شکل انسان تجسم پیدا کردهاند، و ما هرگز با چنین نسبتهایی در میان روانها روبرو نمیشویم.
